Ηρακλής (μυθολογία)



Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ηρακλής (αποσαφήνιση).
Ηρακλής
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ἡρακλῆς (Ελληνικά)
Αιτία θανάτουδηλητηρίαση
ΠαρατσούκλιἸδαῖος
Χώρα πολιτογράφησηςΘήβα
Οικογένεια
ΣύζυγοςΔηιάνειρα
Μεγάρα[1]
Ήβη
ΣύντροφοςΑστυδάμεια
Αύγη
Βόλβη
Κελτίνη
Chalciope
Μελίτη
Μελίτη
Φιαλώ
Πυρήνη
Τίγγη
Αισχρηίς
Αγλαΐα
Κέρθη
Ελαχία
Εύβοια
Μάρση
Νικίππη
Meda
Barge
Ξενοδίκη
Εξόλη
Αστυόχη
Πρόκρις
Παρθενόπη
Ανθίππη
Ομφάλη
Ασωπίδα
Επικάστη
Autonoe
Αργήλη
Μυρτώ
Archedice
Κλυτίππη
Ηλάκατος
Χρυσηίδα
Ἠώνη
Epilais
Λυσιδίκη
Euryca
Νίκη
Λαοθόη
Τιφύση
Ολύμπουσα
Πραξιθέα
Τοξικράτη
Ιπποκράτη
Ερασίππη
Άνθεια
ΤέκναΑγέλαος
Γελωνός
Αλκαίος[2]
Βουκόλος
Αντιλέων
Αιχμαγόρας[3]
Γληνεύς[4]
Ύλλος
Hodites
Μακαρία του Ηρακλή
Ctesippus
Αλεξιάρης
Ανίκητος
Therimachus
Creontiades
Deicoon
Τληπόλεμος[5]
Τήλεφος
Όλυνθος
Promachus
Sufax
Κλεόδαιος
Dexamenus
Pandaie
Rhopalus
Phaestus
Adrastus
Eurypylus
Hippeus
Alopius
Nephus
Eumedes
Σκύθης
Αγάθυρσος
Medebrontes
Λεύκιππος
Antiochus
Antimachus
Echephron
Ιόβης
Thessalus[6]
Αχέλης
Hyllus
Anton
Ακέλης
Άτυς
Βάργασος
Εύκλεια
Κέλτος
Erythras
Afer
Antiades
Acinetus
Amathes
Amestrius
Antilochus
Archemachus
Astyanax
Brentus
Brettus
Buleus
Camirus
Κλεόλαος
d:Q3731077
Λάμος
Archelous
Aristodemus
Atromes
Bdella
Chersibius
Ctesippus
Deion
Democoon
Deucalion
Dynastes
Entedides
Celeustanor
Carthago
Thrisippas
Polylaus
Ευρυκάπης
Tigasis
Hippozygus
Onesippus
Teles
Nicodromus
Μέντορας
Lynceus
Oestrebles
Teleutagoras
Halocrates
Euryops
Patrocleus
Eratus
Eueres
Euhenus
Euryteles
Fabius
Γαλάτης
Glanus
Glycisonetes
ΓονείςΔίας και Αλκμήνη
ΑδέλφιαΙφικλής
ΣυγγενείςΙππότης (δισέγγονος)
 Σχετικά πολυμέσα

Ο Ηρακλής ή Αλκαίος ή Αλκείδης (αρχ.ελλην.: Ἡρακλῆς) ήταν αρχαίος μυθικός ήρωας, θεωρούμενος ως ο μέγιστος των Ελλήνων ηρώων. Γεννήθηκε στη Θήβα και ήταν γιος του Δία και της Αλκμήνης, κόρης της Αναξώς, κόρης του Αλκαίου,(γιος του Περσέα και της Ανδρομέδας) και της Αστυδάμειας.

Πίνακας περιεχομένων

Ο μύθος


Η μητέρα του Αλκμήνη ήταν παντρεμένη με τον Αμφιτρύωνα, με τον οποίον κατέφυγαν στη Θήβα, επειδή ο Αμφιτρύωνας είχε δολοφονήσει τον Ηλεκτρύωνα κατά λάθος (πατέρα της Αλκμήνης). Ο Δίας πήρε τη μορφή του Αμφιτρύωνα και κοιμήθηκε με την Αλκμήνη. Πριν γεννηθεί ακόμη ο Ηρακλής, ο Δίας ανήγγειλε στους Θεούς ότι θα γεννηθεί από την Αλκμήνη απόγονος του Περσέα, που θα βασιλεύσει στον Θρόνο των Περσιδών.

Όταν γεννήθηκε ο Ηρακλής, η Ήρα, η γυναίκα του Δία, η οποία τον ζήλευε για τις απιστίες του, έστειλε στην κούνια του δύο φίδια, αλλά το βρέφος τα στραγγάλισε. Ο θετός πατέρας του Ηρακλή, ο Αμφιτρύωνας, ο οποίος ανέλαβε να τον μεγαλώσει, τον δίδαξε την τέχνη του ηνιόχου, ο Κάστορας του δίδαξε την οπλασκία, ο Αίλυκος την πάλη, ο Εύρυτος το τόξο, ο κένταυρος Χείρωνας τις Επιστήμες και ο Λίνος τη Μουσική.

Ο μύθος που σώθηκε από τον Ξενοφώντα, μας διηγείται το περιστατικό εκείνο, όταν ο Ηρακλής καθισμένος σε κάποιο σταυροδρόμι, είδε να περνούν από μπροστά του δύο πανέμορφες κοπέλες. Η μια του έδειξε έναν εύκολο δρόμο, φαρδύ και ίσιο, που αν τον ακολουθούσε, θα χαιρόταν τη ζωή, αλλά θα έκανε ένα σωρό κακές πράξεις που θα τον καταδίκαζαν στην κρίση των ανθρώπων. Αυτή ήταν η Κακία. Η άλλη κόρη, η Αρετή, του έδειξε ένα δύσκολο δρόμο, γεμάτο κοφτερές πέτρες και αγκάθια, στενό και δύσβατο, που θα τον βάδιζε δύσκολα, αλλά θα κέρδιζε στο τέλος του την αναγνώριση από τους συνανθρώπους του. Έτσι ο Ηρακλής ακολούθησε την Αρετή, προτιμώντας να υποφέρει για να διαβεί το δύσβατο δρόμο της, αλλά να γνωρίσει τη δόξα και την τιμή με τις καλές του πράξεις και την αρετή του.

Ως έφηβος προκάλεσε τον πόλεμο μεταξύ της Θήβας με το βασίλειο του Ορχομενού. Ως ανταμοιβή για τη νίκη του εναντίον του Ορχομενού, πήρε για γυναίκα του τη Μεγάρα, κόρη του βασιλιά της Θήβας, με την οποία απέκτησε τρία (κατ' άλλους περισσότερα) παιδιά. Η Ήρα όμως τον τρέλανε, με αποτέλεσμα να σκοτώσει τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Όταν συνειδητοποίησε τι έκανε, αποφάσισε να πάει στο Μαντείο των Δελφών για να πάρει χρησμό, ώστε να μάθει με ποιον τρόπο θα μπορούσε να εξαγνισθεί. Σύμφωνα με τον χρησμό, έπρεπε να υπηρετήσει για δώδεκα χρόνια τον Ευρυσθέα, βασιλιά των Μυκηνών, και να πραγματοποιήσει τους άθλους που θα του πρόσταζε εκείνος.

Άθλοι του Ηρακλή


Στο πλαίσιο των άθλων:

  1. Ο Ηρακλής σκότωσε το λιοντάρι της Νεμέας,
  2. Σκότωσε τη Λερναία Ύδρα,
  3. Ἐπιασε το γοργό ελάφι της Κερύνειας,
  4. Σκότωσε τον Ερυμάνθιο Κάπρο,
  5. Καθάρισε τους στάβλους του Αυγεία,
  6. σκότωσε τις Στυμφαλίδες Όρνιθες,
  7. Ἐπιασε τον άγριο ταύρο της Κρήτης,
  8. Έκλεψε τα άγρια άλογα του Διομήδη,
  9. Πήρε τη ζώνη της Ιππολύτης,
  10. Έφερε τα βόδια του Γηρυόνη στον Ευρυσθέα,
  11. Άρπαξε τα μήλα των Εσπερίδων,
  12. Και τέλος έφερε τον Κέρβερο από τον Άδη.

Ἀλλα μυθικά κατορθώματα


Εκτός από τους άθλους, ο Ηρακλής πραγματοποίησε κι άλλα μυθικά κατορθώματα.

Ίδρυση Ολυμπιακών αγώνων


Σύμφωνα με τον Διόδωρο Σικελιώτη και τον Απολλόδωρο η καθιέρωση των Ολυμπιακών αγώνων αποδίδεται στον Ηρακλή.

[4,14] Τελέσας δὲ τοῦτον τὸν ἆθλον τὸν Ὀλυμπικὸν ἀγῶνα συνεστήσατο, κάλλιστον τῶν τόπων πρὸς τηλικαύτην πανήγυριν προκρίνας τὸ παρὰ τὸν Ἀλφειὸν ποταμὸν πεδίον, ἐν ᾧ τὸν ἀγῶνα τοῦτον τῷ Διὶ τῷ πατρίῳ καθιέρωσε. στεφανίτην δ´ αὐτὸν ἐποίησεν, ὅτι καὶ αὐτὸς εὐηργέτησε τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων οὐδένα λαβὼν μισθόν. τὰ δ´ ἀθλήματα πάντα αὐτὸς ἀδηρίτως ἐνίκησε, μηδενὸς τολμήσαντος αὐτῷ συγκριθῆναι διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἀρετῆς, καίπερ τῶν ἀθλημάτων ἐναντίων ἀλλήλοις ὄντων· τὸν γὰρ πύκτην ἢ παγκρατιαστὴν τοῦ σταδιέως δύσκολον περιγενέσθαι, καὶ πάλιν τὸν ἐν τοῖς κούφοις ἀθλήμασι πρωτεύοντα καταγωνίσασθαι τοὺς ἐν τοῖς βαρέσιν ὑπερέχοντας δυσχερὲς κατανοῆσαι. διόπερ εἰκότως ἐγένετο τιμιώτατος ἁπάντων τῶν ἀγώνων οὗτος, τὴν ἀρχὴν ἀπ´ ἀγαθοῦ λαβών. από τη Βικιθήκη - Διόδωρος Σικελιώτης [7]

[4,14] «Όταν εκτέλεσε και αυτόν τον άθλο (Κρητικός ταύρος), εγκαινίασε τους ολυμπιακούς αγώνες, αφού διάλεξε για μια τόσο μεγάλη πανήγυρη την ωραιότερη τοποθεσία, που ήταν η πεδιάδα στις όχθες του Αλφειού ποταμού, όπου καθιέρωσε αυτούς τους αγώνες προς τιμή του Δία, του πατέρα του. Και όρισε έπαθλο για τους νικητές ένα στεφάνι, γιατί και αυτός ευεργέτησε το ανθρώπινο γένος, χωρίς να λάβει κανένα μισθό. Και σε όλα τα αγωνίσματα κέρδισε τη νίκη, γιατί κανένας δεν τόλμησε να συγκριθεί μαζί του για την υπερβολική του αρετή, αν και τα αθλήματα ήταν πολύ διαφορετικά το ένα με το άλλο. Γιατί ο πυγμάχος ή ο παγκρατιαστής (αθλητής της πάλης και της πυγμαχίας μαζί) ήταν δύσκολο να νικήσει τον δρομέα ταχύτητας και πάλι ο πρώτος στα ελαφρά αγωνίσματα είναι δύσκολο να καταβάλει αυτούς που υπερέχουν στα βαριά. Γι’ αυτό οι Ολυμπιακοί εύλογα θεωρήθηκαν οι πιο τιμημένοι από όλους τους αγώνες, αφού καθιερώθηκαν από ένα γενναίο άνδρα.»


(Απολλόδωρος 2.139-141). αὖθις δὲ τῆς τρίτης ἰσθμιάδος τελουμένης, Ἠλείων τοὺς Μολιονίδας πεμψάντων συνθύτας, ἐν Κλεωναῖς ἐνεδρεύσας τούτους Ἡρακλῆς ἀπέκτεινε, καὶ στρατευσάμενος ἐπὶ τὴν Ἦλιν εἷλε τὴν πόλιν. Καὶ κτείνας μετὰ τῶν παίδων Αὐγείαν κατήγαγε Φυλέα, καὶ τούτῳ τὴν βασιλείαν ἔδωκεν. Ἔθηκε δὲ καὶ τὸν Ὀλυμπιακὸν ἀγῶνα, Πέλοπός τε βωμὸν ἱδρύσατο, καὶ θεῶν δώδεκα βωμοὺς ἓξ ἐδείματο. από τη Βικιθήκη Απολλόδωρος[8]

[Απολλόδωρος 2.139-141]όταν πάλι τελούνταν για τρίτη φορά τα Ίσθμια, και οι Ηλείοι έστειλαν τους Μολιονίδες να πάρουν μέρος στην τέλεση των θυσιών, ο Ηρακλής έστησε ενέδρα στις Κλεωνές και τους σκότωσε, εκστράτευσε εναντίον της Ήλιδας και κυρίευσε την πόλη. Ο Φυλέας είχε πάρει το μέρος του Ηρακλή, όταν ο πατέρας του αθέτησε τον λόγο του να του δώσει ένα μέρος από τα κοπάδια του . Καθιέρωσε και τους Ολυμπιακούς αγώνες και ίδρυσε βωμό προς τιμή του Πέλοπα και έκτισε έξι βωμούς για τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου.»

Ο Ηρακλής στο αρχαίο θέατρο


Στο αρχαίο ελληνικό θέατρο της κλασικής εποχής , ο Ηρακλής εμφανίζεται σε πολλές τραγωδίες.

Ηρακλής μαινόμενος Απόδοση
Χορός

Ὀτοτοτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται 875
σὸν ἄνθος πόλεος, ὁ Διὸς ἔκγονος.
Μέλεος ῾Ελλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν
ἀποβαλεῖς, ὀλεῖς μανίαισιν Λύσσας
χορευθέντ' ἐναύλοις.
Βέβακεν ἐν δίφροισιν ἁ πολύστονος, 880
ἅρμασι δ' ἐνδίδωσι
κέντρον ὡς ἐπὶ λώβᾳ
Νυκτὸς Γοργὼν ἑκατογκεφάλοις
ὄφεων ἰαχήμασι, Λύσσα μαρμαρωπός.
Ταχὺ τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων, 885
ταχὺ δὲ πρὸς πατρὸς τέκν' ἐκπνεύσεται..

Χορός .
Στέναξε, αλί! κόβεται τ᾽ άνθος
της πόλης μας, του Διός ο γιος.
Δύστυχη Ελλάδα, που θα χάσεις
τον ευεργέτη από μανίας
λύσσα μεγάλη χορευμένον
δίχως σουραύλι!
Ανέβηκε στο διπλό αμάξι
880η πολυστέναχτη και τ᾽ άλογα
κεντρίζει για καταστροφή
της Νύχτας η Γοργόνα με σφυρίγματα
εκατοκέφαλα φιδιών,
η Λύσσα η μαρμαρόθωρη.
Ω! γρήγορ᾽ άλλαξεν η τύχη
του ευτυχισμένου, και τα τέκνα
γοργά θα σκοτωθούν απ᾽ τον πατέρα..

Ο Ηρακλής στη λογοτεχνία


Ο Ομηρικός Ύμνος Ἡρακλέα λεοντόθυμον υμνεί τα κατορθώματα του Ηρακλή

().Ἡρακλέα Διὸς υἱὸν ἀείσομαι, ὃν μέγ᾽ ἄριστον

γείνατ᾽ ἐπιχθονίων Θήβῃς ἔνι καλλιχόροισιν
Ἀλκμήνη μιχθεῖσα κελαινεφέϊ Κρονίωνι•
ὃς πρὶν μὲν κατὰ γαῖαν ἀθέσφατον ἠδὲ θάλασσαν
πλαζόμενος πομπῇσιν ὕπ᾽ Εὐρυσθῆος ἄνακτος 5
πολλὰ μὲν αὐτὸς ἔρεξεν ἀτάσθαλα, πολλὰ δ᾽ ἀνέτλη•
νῦν δ᾽ ἤδη κατὰ καλὸν ἕδος νιφόεντος Ὀλύμπου
ναίει τερπόμενος καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην.

Χαῖρε ἄναξ Διὸς υἱέ• δίδου δ᾽ ἀρετήν τε καὶ ὄλβον.
από τη Βικιθήκη Εἰς Ἡρακλέα λεοντόθυμον [9]

[Εἰς Ἡρακλέα λεοντόθυμον] Τον Ηρακλή, του Διός τον υιό, αείσομαι,

ο οποίος γεννήθηκε μέγας άριστος από τους επιχθονίως όταν στην καλλίχορη
Θήβα μίχθεικε η Αλκμήνη με τον μελαινόνεφο Κρονίων.
Ο οποίος πριν κατά την αθέσφατη γαία και την θάλασσα
πλανόταν σταλμένος από τον άνακτα Ευρυσθέα έπραξε πολλά ατάσθαλα ο ίδιος,
και πολλά υπέμεινε. Τώρα όμως ήδη ναίει τερπόμενος στο καλό έδος του νιφόεντος Ολύμπου
και έχει την καλλίσφυρον Ήβη.

Χαίρε, άναξ, του Διός υιε. Δείδε μας αρετή και όλβο..»



Στα Ειδύλλια του Θεόκριτου μετά το νανούρισμα της Αλκμήνης εμφανίζονται δυο μαύρο φίδια που έστειλε η Ήρα αλλά ο Ηρακλής κατάφερε να τα πνίξει με τα χέρια του.

ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ - Εἰδύλλια Απόδοση
ἁπτομένα δὲ γυνὰ κεφαλᾶς μυθήσατο παίδων·

«εὕδετ᾽, ἐμὰ βρέφεα, γλυκερὸν καὶ ἐγέρσιμον ὕπνον·
εὕδετ᾽, ἐμὰ ψυχά, δύ᾽ ἀδελφεοί, εὔσοα τέκνα·
ὄλβιοι εὐνάζοισθε καὶ ὄλβιοι ἀῶ ἵκοισθε.»
10 ὣς φαμένα δίνησε σάκος μέγα· τοὺς δ᾽ ἕλεν ὕπνος.
ἆμος δὲ στρέφεται μεσονύκτιον ἐς δύσιν Ἄρκτος
Ὠρίωνα κατ᾽ αὐτόν, ὃ δ᾽ ἀμφαίνει μέγαν ὦμον,
τᾶμος ἄρ᾽ αἰνὰ πέλωρα δύω πολυμήχανος Ἥρα,
κυανέαις φρίσσοντας ὑπὸ σπείραισι δράκοντας,
15 ὦρσεν ἐπὶ πλατὺν οὐδόν, ὅθι σταθμὰ κοῖλα θυράων
οἴκου, ἀπειλήσασα φαγεῖν βρέφος Ἡρακλῆα.
τὼ δ᾽ ἐξειλυσθέντες ἐπὶ χθονὶ γαστέρας ἄμφω
αἱμοβόρους ἐκύλιον· ἀπ᾽ ὀφθαλμῶν δὲ κακὸν πῦρ
ἐρχομένοις λάμπεσκε, βαρὺν δ᾽ ἐξέπτυον ἰόν.
20 ἀλλ᾽ ὅτε δὴ παίδων λιχμώμενοι ἐγγύθεν ἦνθον,
καὶ τότ᾽ ἄρ᾽ ἐξέγροντο, Διὸς νοέοντος ἅπαντα,
Ἀλκμήνας φίλα τέκνα, φάος δ᾽ ἀνὰ οἶκον ἐτύχθη.
ἤτοι ὅγ᾽ εὐθὺς ἄυσεν, ὅπως κακὰ θηρί᾽ ἀνέγνω
κοίλου ὑπὲρ σάκεος καὶ ἀναιδέας εἶδεν ὀδόντας,
25 Ἰφικλέης, οὔλαν δὲ ποσὶν διελάκτισε χλαῖναν
φευγέμεν ὁρμαίνων· ὁ δ᾽ ἐναντίος ἵετο χερσίν
Ἡρακλέης, ἄμφω δὲ βαρεῖ ἐνεδήσατο δεσμῷ,
δραξάμενος φάρυγος, τόθι φάρμακα λυγρὰ τέτυκται
οὐλομένοις ὀφίεσσι, τὰ καὶ θεοὶ ἐχθαίροντι.

Κι είπε, τα κεφαλάκια των χαϊδεύοντας η Αλκμήνη:
«Ύπνο γλυκό κι ύπνο αλαφρό, παιδιά μου κοιμηθείτε,
κλείσετε τα ματάκια σας, ευτυχισμένα αδέρφια·
καλότυχο το πλάγιασμα και το ξημερωμά σας».
10Και λέγοντας τα λόγια αυτά κουνούσε την ασπίδα
και τα παιδιά κοιμήθηκαν κι ύπνος γλυκός τα πήρε.
Και κει προς τα μεσάνυχτα, δυο δράκοντες, δυο φίδια,
μαύροι, κυματοσάλευτοι, σταλμένοι από την Ήρα
με προσταγή τρομαχτική τον Ηρακλή να φάνε,
15ορμήσανε κι εδιάβηκαν της θύρας το κατώφλι.
Εσέρνονταν κατάχαμα κι οι δυο τους μ᾽ άγρια λύσσα
κι ανάλαμπαν τα μάτια των και φλόγες εσκορπούσαν
και μέσ᾽ από το στόμα των πικρό φαρμάκι εφτύναν.
20Μα όταν τα χείλη γλείφοντας εσίμωσαν τα βρέφη
ευθύς εκείνα εξύπνησαν με φώτιση του Δία
και φως εχύθη ολόγυρα κι έλαμψε όλο το σπίτι.
Και μόλις είδ᾽ ο Ιφικλής απάνω απ᾽ την ασπίδα
εκείνα τα κακά θεριά, τα σκιαχτερά των δόντια,
25έκραξεν απ᾽ το φόβο του κι εκλότσησεν αμέσως
το μάλλινό του σκέπασμα γυρεύοντας να φύγει·
όμως ο άλλος, ο Ηρακλής, άπλωσ᾽ ευθύς τα χέρια
κι εγίνηκαν τα δάχτυλα χαλκάδες στο λαιμό τους
εκεί που τα φαρμάκια τους όλα τα φίδια κρύβουν,
τα φίδια αυτά που κι οι θεοί τα εχθρεύονται για πάντα.

Το τέλος του ήρωα


Τη στιγμή που ο Νέσσος πέθαινε από τα δηλητηριασμένα βέλη του Ηρακλή, εκμυστηρεύθηκε στη Δηιάνειρα ότι ο σύζυγός της δεν την αγαπούσε πια, και ότι για να ξανακερδίσει την αγάπη του, έπρεπε να του δώσει να φορέσει έναν χιτώνα, αφού τον βουτήξει πρώτα μέσα στο αίμα του νεκρού κενταύρου. Η Δηιάνειρα, η οποία δεν ήξερε ότι το αίμα του Νέσσου ήταν δηλητηριασμένο από τα βέλη, έδωσε τον χιτώνα στον ήρωα. Οι πόνοι του Ηρακλή ήταν τόσο φρικτοί, ώστε τρελάθηκε. Μάζεψε ξύλα και παρακαλούσε κάποιον να τον κάψει. Ο Φιλοκτήτης τότε τον λυπήθηκε και άναψε την φωτιά πάνω στην κορυφή του βουνού Οίτη, και ο Ηρακλής κάηκε ζωντανός. Ακόμη και σήμερα, η υψηλότερη κορυφή αυτού του βουνού ονομάζεται Πυρά. Σύμφωνα με τον Martin Nilsson το φρικτό τέλος του Ηρακλή στην Οίτη προέρχεται από έθιμο, που υπήρχε στο βουνό Οίτη, στο οποίο λατρευόταν ο Ηρακλής. Οι πιστοί άναβαν φωτιές και πετούσαν μέσα ανθρώπινα ομοιώματα και δικαιολογούσαν αυτό το έθιμο λέγοντας ότι γινόταν εις ανάμνηση της αυτοπυρπολήσεως του Ηρακλή.[10]

Μετά το θάνατό του, ο Ηρακλής αποθεώθηκε, έγινε δηλαδή θεός της δύναμης και της ρώμης, και αρχηγός των ηρώων. Ο Δίας τον πήρε στον Όλυμπο και τον πάντρεψε με τη θεά της νιότης, την Ήβη. Η Ήρα τον έκανε παιδί της.

Τον Ηρακλή οι αρχαίοι Έλληνες τον παρίσταναν συνήθως ντυμένο με τη λεοντή, να κρατά ένα ρόπαλο στο χέρι, με παράστημα γίγαντα και σώμα δυνατό, νεανικό και εύρωστο.

O Ηρακλής θεωρείται σύμφωνα με τους Ορφικούς ο δημιουργός του Θεών και του Κόσμου και λέγεται "Δράκων ελικτός" [11] [12] [13]

Δείτε επίσης



Έκθεση φωτογραφιών


Παραπομπές


  1. «Hercules» (Ρωσικά)
  2. Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
  3. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2016.
  4. Ανακτήθηκε στις 3  Οκτωβρίου 2016.
  5. «Tlepolemus» (Ρωσικά)
  6. «Халкиопа» (Ρωσικά)
  7. από τη Βικιθήκη - Διόδωρος Σικελιώτης
  8. από τη Βικιθήκη Απολλόδωρος 2.139-141).
  9. από τη Βικιθήκη Εἰς Ἡρακλέα λεοντόθυμον.
  10. Nilsson, Martin (2008). Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας . Αθήνα: Εκδόσεις: Παπαδήμα. σελ. 73 . ISBN 9789602060773. 
  11. Sophocles Trag., Trachiniae Line 12[..]δράκων ἑλικτός, ἄλλοτ' ἀνδρείῳ τύπῳ[..].
  12. Strabo Geogr., Geographica Book 10, chapter 2, section 19, line 23 [..]ὡς Ἡρακλέους[..] ἄλλοτ' αἰόλος δράκων ἑλικτός[...]
  13. Athenagoras Apol., Legatio sive Supplicatio pro Christianis Chapter 20, section 2, line 2[..]ἐπεὶ δὲ τοῦτο μὲν διατεθείκασιν αὐτῶν τὰ σώματα, τὸν μὲν Ἡρακλέα, ὅτι θεὸς δράκων ἑλικτός, [..]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι



Ακούστε αυτό το λήμμα (πληροφορίες/λήψη)
Αυτό το αρχείο ήχου παράχθηκε από μια έκδοση της {{{2}}}, και δεν περιλαμβάνει κατοπινές επεξεργασίες του λήμματος. (Βοήθεια ήχου)
Περισσότερα ηχογραφημένα λήμματα



Κατηγορίες: Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας | Ηρακλής | Αργοναύτες | Παιδιά του Δία | Ήρωες της Ελλάδας


Ημερομηνια: 15.03.2021 07:51:55 CET

πηγή: Wikipedia (συγγραφείς [ιστορία])    Lizenz: CC-BY-SA-3.0

αλλαγές: Όλες οι εικόνες και τα περισσότερα στοιχεία σχεδίασης που σχετίζονται με αυτές, καταργήθηκαν. Μερικά εικονίδια αντικαταστάθηκαν από το FontAwesome-Icons. Ορισμένα πρότυπα καταργήθηκαν (όπως "άρθρο χρειάζεται επέκταση) ή εκχωρήθηκαν (όπως" hatnotes "). Τα μαθήματα CSS καταργήθηκαν ή εναρμονίστηκαν.
Οι συγκεκριμένοι σύνδεσμοι της Wikipedia που δεν οδηγούν σε άρθρο ή κατηγορία (όπως "Redlinks", "links to the edit page", "links to portal") καταργήθηκαν. Κάθε εξωτερικός σύνδεσμος έχει ένα επιπλέον εικονίδιο FontAwesome. Εκτός από μερικές μικρές αλλαγές του σχεδιασμού, καταργήθηκαν τα μέσα πολυμέσων, οι χάρτες, τα πλαίσια πλοήγησης, οι εκφωνούμενες εκδόσεις και οι μικρο-μορφοποιήσεις Geo.

Παρακαλώ σημειώστε: Επειδή το δεδομένο περιεχόμενο λαμβάνεται αυτόματα από τη Wikipedia τη δεδομένη χρονική στιγμή, μια μη αυτόματη επαλήθευση ήταν και δεν είναι δυνατή.
επικοινωνήστε μαζί μας: ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ.
δείτε επίσης: νομική ειδοποίηση & πολιτική απορρήτου.