Γεωστρατηγική



Η γεωστρατηγική, ως υποσύνολο της γεωπολιτικής, μελετά τους συσχετισμούς δυνάμεων σε διεθνές επίπεδο (παγκόσμιο ή περιφερειακό) και συνδέεται με την έννοια της πολιτικής ισχύος και της εξωτερικής πολιτικής. Συγκεκριμένα, η γεωστρατηγική αναφέρεται στην πολιτική που έχει ως αντικείμενο γεωγραφικές περιοχές που ενδιαφέρουν το συγκεκριμένο κράτος και επηρεάζουν την ασφάλειά του ή τα εθνικά του συμφέροντα. Υποστηρίζει τη στρατηγική, η οποία αποτελεί τον τρόπο της χρήσης/σύζευξης των υπαρχόντων μέσων για την επίτευξη των εθνικών/πολιτικών σκοπών (goals).[1][2][3][4][5]

Μετά από το β΄ παγκόσμιο πόλεμο, η γεωστρατηγική διακρίνεται από ορισμένους στη μοναδική Γερμανική θεώρηση του οργανικού κράτους, και στην ευρύτερη Αγγλο-σαξονική θεώρηση.

Η κριτική που υφίσταται η γεωστρατηγική, είναι ότι αποτελεί ψευδοεπιστήμη, η οποία χρησιμοποιείται από τα κυρίαρχα έθνη προκειμένου να δικαιολογήσουν ιμπεριαλιστικές ή ηγεμονικές βλέψεις, ή ότι έχει ξεπεραστεί από την τεχνολογική πρόοδο, ή ότι η ουσιαστική της εστίαση στη γεωγραφία οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα για τη διεξαγωγή εξωτερικής πολιτικής.

Aναφορές


  1. Dr. John Garafano (5–9 July 2004) (PDF). Alternate Security Strategies: The Strategic Feasibility of Various Notions of Security . International Peace Research Foundation. http://www.afes-press.de/pdf/Garafano_Alternate_Secutity.pdf. Ανακτήθηκε στις 2006-05-19. 
  2. Report of the Secretary General (20 April 2001) (PDF). No exit without strategy: Security Council decision-making and the closure or transition of United Nations peacekeeping operations . S/2001/394. United Nations Security Council. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2004-01-13. https://web.archive.org/web/20040113095006/http://www.globalpolicy.org/security/peacekpg/reform/2001/0420sgreport.pdf. Ανακτήθηκε στις 2006-05-19. 
  3. Col. David J. Andre (Autumn 1995According to). «The Art of War—Part, Present, Future» (PDF). Joint Force Quarterly: pp. 129. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2004-11-14. https://web.archive.org/web/20041114122740/http://www.dtic.mil/doctrine/jel/jfq_pubs/2909.pdf. Ανακτήθηκε στις 2005-05-19. 
  4. Philip Babcock Gove, επιμ. (1961). Webster's Third New International Dictionary. Cambridge, MA: Riverside Press. strategy: the science and art of employing the political, economic, psychological, and military forces of a nation or group of nations to afford the maximum support to adopted policies in peace and war  Unknown parameter |month= ignored (βοήθεια)
  5. Gaddis, John Lewis (1982). Strategies of Containment: A Critical Appraisal of Postwar American National Security policy . New York, NY: Oxford University Press. ISBN 0-19-503097-4. The process by which ends are related to means, intentions to capabilities, objectives to resources. 






Κατηγορίες: Γεωπολιτική


Ημερομηνια: 15.03.2021 09:16:19 CET

πηγή: Wikipedia (συγγραφείς [ιστορία])    Lizenz: CC-BY-SA-3.0

αλλαγές: Όλες οι εικόνες και τα περισσότερα στοιχεία σχεδίασης που σχετίζονται με αυτές, καταργήθηκαν. Μερικά εικονίδια αντικαταστάθηκαν από το FontAwesome-Icons. Ορισμένα πρότυπα καταργήθηκαν (όπως "άρθρο χρειάζεται επέκταση) ή εκχωρήθηκαν (όπως" hatnotes "). Τα μαθήματα CSS καταργήθηκαν ή εναρμονίστηκαν.
Οι συγκεκριμένοι σύνδεσμοι της Wikipedia που δεν οδηγούν σε άρθρο ή κατηγορία (όπως "Redlinks", "links to the edit page", "links to portal") καταργήθηκαν. Κάθε εξωτερικός σύνδεσμος έχει ένα επιπλέον εικονίδιο FontAwesome. Εκτός από μερικές μικρές αλλαγές του σχεδιασμού, καταργήθηκαν τα μέσα πολυμέσων, οι χάρτες, τα πλαίσια πλοήγησης, οι εκφωνούμενες εκδόσεις και οι μικρο-μορφοποιήσεις Geo.

Παρακαλώ σημειώστε: Επειδή το δεδομένο περιεχόμενο λαμβάνεται αυτόματα από τη Wikipedia τη δεδομένη χρονική στιγμή, μια μη αυτόματη επαλήθευση ήταν και δεν είναι δυνατή.
επικοινωνήστε μαζί μας: ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ.
δείτε επίσης: νομική ειδοποίηση & πολιτική απορρήτου.